شیوانا با لبخند به ببر اشاره کرد و گفت : " این ببر را ببین که چقدر خودش را مظلوم جلوه میدهد . او از جنگل یعنی از خانه خود دور افتاده و به همین خاطر چون در جایی جدا از وطنش احساس ترس و بی پناهی تمام وجودش را فرا گرفته و در نتیجه رفتاری متفاوت با تمام زندگی اش را از خود نشان می دهد. همین فردا که این ببر را به جنگل ببرند باید به محض آزاد کردنش از او بگریزند چون وقتی پایش به جنگل برسد دوباره بوی بیشه او شجاع می کند و به خلق و خوی وحشی و قدیمی خودش بر می گردد . به جای اینکه ساده ترین راه را انتخاب کنی یعنی بیگدار به آب بزنی و آینده زندگی دخترت را به شانس واگذاری کنی به همراه دخترت و این پسر سری به روستای آنها بزن و مدتی آنجا بمان و رفتار پسر را با اطرافیان و خودتان زیر نظر بگیر . اگر مثل این ببر باشد بهتر است زندگی دخترت را تباه نکنی . اما اگر همچنان پاک و سر به زیر و درستکار بود و دخترت هم قبول کرد پس دیگر دلیلی برای مخالفت وجود ندارد . 

آن مرد پذیرفت و از شیوانا دور شد . دو ماه بعد شیوانا آن مرد را در بازار دید . احوال او را جویا شد . مرد لبخندی زد و پرسید :" قضیه آن ببر چه شد؟ " شیوانا پاسخ داد :" همانطور که حدس زدیم پای ببر که به جنگل رسید شروع به وحشیگری کرد و به چند نفر آسیب رساند و بعد هم گریخت . خواستگار دختر شما چگونه بود ؟ " 

مرد میانسال لبخند تلخی زد و گفت : " درست مثل ببر شما رفتار کرد . خوب شد به توصیه شما عمل کردیم و قبل از اینکه ناسنجیده تصمیم بگیریم همراه خودش سری به جنگلش زدیم "